Antoninian Otacylii Sewery (244–249 n.e.), wybity w mennicy rzymskiej w latach 246–248 n.e., należący do emisji z okresu stabilizacji rządów Filip I Arab, w których szczególną rolę odgrywała ikonografia odnosząca się do harmonii dynastycznej i jedności władzy.
Na awersie przedstawiono popiersie cesarzowej na półksiężycu, zwrócone w prawo, z legendą M OTACIL SEVERA AVG, identyfikującą ją jako Augustę. Motyw półksiężyca jest charakterystyczny dla przedstawień kobiet z dynastii panującej w III w. n.e. i wiązany jest z symboliką lunarną oraz ideą boskiego aspektu władzy cesarskiej.
Rewers ukazuje Concordia siedzącą w lewo, trzymającą paterę oraz podwójny róg obfitości, z legendą CONCORDIA AVGG. Concordia, jako personifikacja zgody i harmonii, była jednym z kluczowych motywów propagandowych mennictwa okresu cesarstwa, szczególnie w kontekście współrządów i stabilności politycznej. Podwójny róg obfitości stanowi rozwiniętą formę klasycznego symbolu dostatku, wzmacniając przekaz o dobrobycie wynikającym z jedności władzy.
Legenda CONCORDIA AVGG odnosi się bezpośrednio do harmonii pomiędzy augustami, czyli Filip I Arab i Filip II, podkreślając ideę spójności dynastii. Emisje tego typu należą do dobrze udokumentowanej grupy antoninianów Otacylii Sewery, w których konsekwentnie eksponowano rolę cesarzowej jako elementu stabilizującego system władzy.
Cesarstwo Rzymskie
Otacilia Severa (244-249), Antoninian 248-249, mennica Rzym
Awers: popiersie cesarzowej na półksiężycu w prawo
OTACIL SEVERA AVG
Rewers: Concordia siedząca w lewo, trzymająca paterę i podwójny róg obfitości
CONCORDIA AVGG
Średnica 23 mm, waga 3.55 g
