Antoninian Otacylii Sewery (244–249 n.e.), wybity w mennicy rzymskiej w latach 244–246 n.e., należący do najwcześniejszych emisji z okresu panowania Filip I Arab, w których szczególny nacisk położono na prezentację cesarzowej jako uosobienia cnót moralnych właściwych dynastii.
Na awersie przedstawiono popiersie cesarzowej na półksiężycu, zwrócone w prawo, z legendą MARCIA OTACIL SEVERA AVG, zawierającą pełną formę jej imienia oraz tytuł Augusty. Motyw półksiężyca, charakterystyczny dla ikonografii kobiet z rodu cesarskiego w III w. n.e., wiązany jest z symboliką lunarną oraz ideą boskiej ochrony i transcendencji.
Rewers ukazuje Pudicitia siedzącą w lewo, trzymającą berło, z legendą PVDICITIA AVG. Pudicitia, jako personifikacja skromności i cnót moralnych, należała do podstawowego repertuaru propagandy cesarskiej, szczególnie w odniesieniu do cesarzowych. Jej przedstawienia podkreślały ideał kobiety rzymskiej, wiernej, powściągliwej i godnej swojego statusu.
Włączenie tego motywu do mennictwa Otacylii Sewery wpisuje się w szeroki program ideologiczny dynastii, w którym cesarzowa odgrywała rolę wzorca moralnego oraz elementu legitymizującego władzę poprzez odwołanie do tradycyjnych wartości rzymskich.
Piękny, okołomenniczy egzemplarz.
Cesarstwo Rzymskie
Otacilia Severa (244-249), Antoninian 244-246, mennica Rzym
Awers: popiersie cesarzowej na półksiężycu w prawo
MARCIA OTACIL SEVERA AVG
Rewers: Pudicitia siedząca w lewo, trzymająca trzymająca berło
PVDICITIA AVG
Średnica 24 mm, waga 4.47 g
