Prezentowany prutah należy do grupy tzw. monet biblijnych, a jego szczególne znaczenie wynika z osoby emitenta Poncjusza Piłata, rzymskiego prefekta Judei w latach 26–36 n.e. Moneta została wybita w 17. roku panowania Tyberiusza, czyli 30/31 n.e., a więc dokładnie w okresie, z którym tradycja chrześcijańska wiąże działalność i ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa.
Poncjusz Piłat zarządzał Judeą w imieniu cesarza Tyberiusza. Jego postać znana jest nie tylko z Nowego Testamentu, lecz również ze źródeł antycznych, m.in. pism Józefa Flawiusza i Filona z Aleksandrii. Historyczność Piłata potwierdza ponadto słynna inskrypcja odkryta w Cezarei Nadmorskiej, wymieniająca go jako praefectus Iudaeae.
Na awersie znajduje się lituus, zakrzywiona laska auguralna, związana z rzymskimi praktykami religijnymi, otoczona grecką legendą TIBEΡIOY KAICAΡOC „Tyberiusza Cezara”. Wprowadzenie na monety Judei symboli rzymskiego kultu religijnego jest szczególnie interesujące w kontekście relacji administracji Piłata z miejscową ludnością żydowską.
Rewers przedstawia wieniec otaczający oznaczenie daty L IZ, czyli 17. rok panowania Tyberiusza. Datowanie według lat panowania cesarza pozwala wyjątkowo precyzyjnie umiejscowić emisję w czasie. Monety Piłata znane są z zaledwie kilku datowanych emisji i stanowią bezpośrednie świadectwo rzymskiej administracji Judei w pierwszej połowie I wieku n.e.
Ex. Roma Numismatics, E-Sale 97, Lot 600.
Bardzo interesująca moneta biblijna, wybita z rozkazu Poncjusza Piłata w Judei za panowania Tyberiusza, namacalne świadectwo jednego z najbardziej przełomowych okresów historii starożytnej.
Rzym prowincjonalny
Judea, Poncjusz Piłat (26-36 ne), Prutah 17 rok panowania Tyberiusza (30 ne), mennica Jerozolima
Awers: lituus
TIBEΡIOY KAICAΡOC
Rewers: wieniec, wewnątrz data
Średnica 15 mm, waga 1.38 g
